Puccinia lagenophorae Cooke, 1884

Fungi, Basidiomycota. Pucciniomycetes, Pucciniales, Pucciniaceae

op Asteraceae, Senecioneae

on Asteraceae, Senecioneae

Senecio vulgaris, België, Luik, det. Arthur Vanderweyen; © Jean-Yves Baugnée

Puccinia lagenophorae gall

Senecio vulgaris, Belgium, Liège, det. Arthur Vanderweyen; © Jean-Yves Baugnée

detail

Puccinia lagenophorae gall detail

detail

Senecio vulgaris, Nieuwendam: het peridium is zwak ontwikkeld

Puccinia lagenophorae: aecia on Senecio vulgaris

Senecio vulgaris, Nieuwendam: the peridium is but weakly developed

aeciosporen worden in ketens gevormd; eenmaal vrij krijgen ze een meer afgeronde vorm

Puccinia lagenophorae: aeciospores

aeciospores are formed in chains; once free their shape becomes more rounded

gal: Geen waardwisseling, geen spermogonia of uredinia. Telia worden niet vaak gevonden, ze zijn glanzend zwartbruin, compact; sporen 2-cellig, 17-25 x 34-48 µm, wand met enkele lengtelijntjes.

gall: No host plant alternation, no spermogonia or uredinia. Telia are infrequently found; they ae shining blackish brown, compact; spores 2-celed, 17-25 x 34-48 µm, wall with some vertical lines.

waardplanten: Asteraceae, nauw oligofaag

hostplants: Asteraceae, narrowly oligophagous

Bellis perennis (?); Calendula officinalis; Emilia coccinea, sonchifolia; Jacobaea vulgaris; Pallenis maritima; Pericallis hybrida; Senecio bollei, cambrensis. glaucus & subsp. coronopifolius, leucanthemifolius & subsp. vernalis, squalidus, viscosus, vulgaris.

De belangrijkste waardplanten zijn Senecio squalidus en vulgaris; vooral de laatste heeft er sterk onder te lijden. Op madeliefje komt de nauw verwante P. distincta voor, maar het is niet zeker of daarnaast ook lagenophorae op madeliefjes kan voorkomen.

The most important host plants are Senecio squalidus and vulgaris; especially the latter species can be severely hit. On Bellis the closely related P. distincta occurs, but it is not sure if next to that species also lagenophorae does occur on Bellis.

opmerking Deze roest is van oorspromg inheems in Australië, en pas in 1961 voor het eerst in Europa (Frankrijk) gevonden.

note This rust fungus is native to Australia, and has been found in Europe (France) as late as in 1961.

literatuur

references

Alaei, De Backer, Nuytinck, Maes, Höfte & Heungens (2009a), Beenken & Senn-Irlet (2016a), Chinery (2011a), Gjaerum (1970a, 1987a), Henderson (2000a, 2004a), Henricot & Denton (2004a), Jage, Kruse, Kummer ao (2013a), Klenke & Scholler (2015a), Kruse (2014a), Kruse & Jage (2014a), Llorens i Villagrasa (1984a), McTaggart, Geering & Shivas (2014a), Maier, Wingfield, Mennicken & Wingfield (2007a), Mułenko, Piątek, Wołczańska ao (2010a), Negrean (1997a), Negrean & Anastasiu (2006a), Piątek (2003a), Poelt & Zwetko (1991a, 1997a), Preece & Hick (1994a), Redfern & Shirley (2011a), Roskam (2009a), Savchenko, Heluta, Wasser & Nevo (2014d), Scheuer & Bechter (2012a), Scholler (1997a), Vanderweyen & Fraiture (2011a), Wilson & Henderson (1966a), Woods, Stringer, Evans & Chater (2015a).

30/05/2017