Lonicera periclymenum, Duin en Kruidberg
Lonicera periclymenum, Duin en Kruidberg
Lonicera xylosteum, Duin en Kruidberg

Lonicera xylosteum, Duin en Kruidberg
mijn Zich weinig verbredende, bovenzijdige, meestal niet vertakte gangmijn zonder relatie met de bladrand. Frass in een brede groende band met verspreide donkere korrels, soms plaatselijk in vaag-begrensde vegen. De larve verlaat de mijn voor de verpopping via een boogsnede in de bovenepidermis.
mine Little widening, upper-surface corridor, generally unbranched and not associated with the leaf margin. Frass in a broad green band with scattered dark granules, sometimes locally with ill-defined strikes. Pupation outside the mine; exit slit in upper epidermis.
waardplanten: Caprifoliaceae, oligofaag
hostplants: Caprifoliaceae, oligophagous
Lonicera ledebourii, periclymenum, tatarica, xylosteum; Symphoricarpos albus.
Lijkt een voorkeur te hebben voor L. xylosteum (dat is ook de ervaring van Marquardt [1985a] in de omgeving van Kiel).
Seems to have a preference for L. xylosteum (this also is the experience of Marquardt [1985a] in the surroundings of Kiel).
fenologie Larven gevonden in mei-juni.
phenology Larvae found in May-June.
BENELUX
BE waargenomen (De Bruyn & von Tschirnhaus, 1991a).
NE waargenomen (de Mijere, 1924a, 1939a).
LUX waargenomen (Ellis, 2007: Ahn [Palmberg], Flaxweiler).
BENELUX
BE recorded (De Bruyn & von Tschirnhaus, 1991a).
NE recorded (de Mijere, 1924a, 1939a).
LUX recorded (Ellis, 2007: Ahn [Palmberg], Flaxweiler).
verspreiding binnen Europa Van Scandinavië tot Spanje en van Engelsnd tot Moldavië (Edmunds & Ellis, 2008a; Fauna Europaea, 2011; Palmer, 2008a; Gil Ortiz, 2009a).
distribution within Europe From Scandinavia to Spain and from Britain to Moldova (Edmunds & Ellis, 2008a; Fauna Europaea, 2011; Palmer, 2008a; Gil Ortiz, 2009a).
synoniemen Phytomyza, Paraphytomyza luteoscutellata; Paraphytomyza xylostei var. lonicerarum (Frey, 1946); Phytagromyza falleni Rydén, 1952.
synonyms Phytomyza, Paraphytomyza luteoscutellata; Paraphytomyza xylostei var. lonicerarum (Frey, 1946); Phytagromyza falleni Rydén, 1952.
literatuur
references
Beiger (1979a), Beri (1971e), Beuk (2002a), De Bruyn & von Tschirnhaus (1991a), Černý & Merz (2007a), Černý & Vála (1996a), Drăghia (1968a), Edmunds & Ellis (2008a), van Frankenhuyzen & Houtman (1972a), van Frankenhuyzen Houtman & Kabos (1982a), Gil Ortiz (2009a), Hartig (1939a), Hering (1926b, 1957a), Kollár & Hrubík (2009a), Marquardt (1985a), de Meijere (1924a, 1926a, 1939a), Michalska (2003a), Pakalniškis (1995a), Palmer (2008a), Popescu-Gorj & Drăghia (1966a), Spencer (1969a, 1976a), von Tschirnhaus (1999a), Zoerner (1969a)
14/04/2012